Sunday, February 15, 2009

Ugh Ugh

Hay nako grabe na ito. Isang linggo na naman ang lumipas nang wala akong nilalagay na kahit na ano sa blog ko. Ni tumingin man lang nga sa blog ng iba, hindi ko nagawa. Ang dami ko lang kasing ginagawa talaga at miski na marami akong kailangang gawin, nagagawa ko pa ring magpunta sa Timezone at maglaro doon o kaya nama'y maglaro ng EssenceRO dahil kailangan kong maghunt ng tatlong Celebrant's Mitten para sa Tiamat Wings. Ipapalevel ko na kasi ang Whitesmith ko sa Skelings eh.

Alam mo yung feeling na ang dami mong kailangang gawin pero hindi mo naman ginagawa, kaya parang feeling mo wala kang kwenta kasi nakikita mo yung iba na gumagawa at nagagawa yung kailangan nilang gawin? Yun bang miski sabihin mo sa sarili mo na kaya mong tapusin ang isang bagay, hindi mo talaga ito natatapos? Hay nako. Hindi ko na talaga alam. Ang patapon ng February ko. Hindi lang sa academics, pero life in general. Bumabagsak na ata ako sa Th131 ko eh. Bagsak ng two points ang long test ko, at pasang awa lang ang quizzes ko. Ang sabog pa pati ng progress ng group report namin tungkol sa virginity ng mga freshmen sa Ateneo. Ugh.

Ang patapon ng second sem ko. Parang nawawalan na talaga ako ng control sa sarili ko at in return, nawawalan na ako ng self-esteem at tiwala sa sarili ko na kaya kong gawin basta't gusto ko. Kasi paminsan, hindi talaga eh. Wala talaga. Most of the time, nasisimulan ko ang isang bagay only to stop dahil sa pagod, antok, o sa kung ano pang bagay.

Kailangan ko pang basahin yung article ni Ginovesi tungkol sa premarital sex kasi malamang, may quiz sa Monday (or bukas kung Sunday na ang lumabas na post kong ito). Kailangan ko itong basahin miski na alam ko namang babagsak na naman ako sa quiz dahil hindi pa nadidiscuss yung article.

Kailangan ko pang tapusin yung ginagawa ko para sa module namin sa CS179.15B. Yung class na lang ngang yan ang inaabangan ko, tapos tinatamad na rin akong gumawa. Dapat nga natapos na namin yan last week pa pero pare-pareho kaming busy or tinatamad.

Kailangan ko pang basahin yung mahabang reading namin para sa Ph102. Masakit sa ulo basahin yung The Overcoat ni Gogol ba yun kasi soft copy lang. Kailangan ko na namang i-spam ang ctrl++ para lumaki nang lumaki ang font para na rin mas madaling basahin.

CS162, bleah. Bahala ka sa lecheng buhay mo. Nawalan ako ng gana sa computer science dahil sa iyo no, putangnamo.

Hay nako. Isang linggo na mula noong huling araw ni Kuya Jhun sa Timezone, pero hanggang ngayon hindi ko pa nagagawan ng blog entry ang tungkol dito. Isang linggo na lang rin bago matapos ang kontrata ni Kuya Joel sa Gateway. Nakakalungkot naman talaga paminsan.

O 'di ba, anong sabi ko sayo? Imbis na ginagawa ko ang mga kailangan kong gawin, ito ako, nagmamaktol sa isang sulok ng mundo dahil nakakainis naman na talaga paminsan ang buhay.

Sunday, February 8, 2009

Letter From Azeus Systems, Ltd.

Hi,

We would like to thank you for exploring career opportunities in Azeus Systems Philippines Limited. However, we regret to inform you that your present qualifications do not match those needed in the position you are being considered for.

Should there be job opportunities suited for your qualifications later on, we will surely get in touch with you. In the meantime, we wish you the best of luck in your job search and other related endeavors.

--

Azeus Systems Philippines Limited
Unit 2802-B West Tower, Philippine Stock Exchange Centre, Exchange Road, Ortigas Center
Pasig City 1605
Direct Line: 687 0744
Trunk Line: 637 5960 to 62
Fax No.: 637 5963
Email: careers-ph@azeus.com
http://www.azeus.com

Saturday, February 7, 2009

Ugh

Rough week. Sorry blog, isang linggo kitang hindi nasulatan.

Thursday, January 29, 2009

Wednesday, January 28, 2009

Dreaming

The night sky is clear.

As a gentle breeze blows the fine blanket of fallen leaves, I feel my chest quiver. The faint rustle of leaves sounds like a small wave lapping on a rocky shore. Memories come back like they happened just minutes ago. Patterns emerge out of the darkness: patterns of tears; patterns of emptiness. Everything feels as if each is slowly settling into their proper corners of the sky, but I am still in the same spot, staring at the stars that continue to twinkle amidst the overpowering abyss that surrounds them.

Confusion fills me.
Sadness visits me.
Emotions leave me to a state of nothingness.
Cycles start to turn again.
I don't know what to do anymore.

The pain still throbs up to this very day, and no wonder why: I keep on holding to it, never letting it go, and never giving it time to heal. Time ticks by, and life goes on. The seconds elapse, the minutes pass, hours expire, and days turn into weeks. Months become years, and goes on forever until the end of time.

Life must go on.


Dreams within the still of night
On the wings of hope take flight inside me
There upon some distant shore
We want for nothing more
Than what will be
-- A Bride in Dream

Monday, January 26, 2009

Sagot sa Number Two

Long test sa Theology 131. Puta. Hindi ako masyadong nakapag-aral dahil ang CS179.15B ang inatupag namin nung weekend. Sabay-sabay na naman kasi ang mga deadline ng milestones at ang dami pang kailangang basahin para sa ibang subjects. Well, nagpunta pa kasi ako sa Timezone kaya talagang wala na akong oras mag-aral. Well, meron pa naman, kaya lang, hindi ko na kayang mag-aral ng mabuti.

"May exam pa ako bukas at hindi pa ako nag-aaral!" wika ko kay Kuya Joel. Natiyempuhan kasing pauwi na siya habang nasa ibaba ako.

"Kayang-kaya mo yan!"

Nakakatuwa kasi ang dami nang ikinukwento sa akin ni Kuya Joel. Natutuwa ako dahil nakikipagkwentuhan siya sa akin kung may pagkakataon. Sa simpleng tango lang nga niya kapag andun ako, masaya na ako kasi kahit papaano, andoon ang recognition. Alam mo yun? Yung recognition na sinasabi ko?

Naghiwalay kami ni Kuya Joel ng landas sa may LRT station sa Cubao. MRT tapos FX daw kasi siya araw-araw, at ako naman ay isang sakay lang ng bus kapag napapadpad ako sa Cubao.

"Lord, ingatan niyo po si Kuya Joel, ha."

Hindi ako makatulog sa bus pauwi. Ang dami ko kasing iniisip noon. Sa dami, hindi ko na maalala kung ano.

Pagkauwi, sinubukan kong mag-aral para sa Th131 Long Test ko kinabukasan. Wala pa talaga akong naaaral at kung nasusubaybayan mo ang aking random rants, alam mong medyo sadsad ako sa theology. Bumabawi na lang ako sa mga theological reflections na sa kabutihang palad, mataas ang nakukuha ko. Pero dahil sa puyat, pagod, at sa katamaran na rin, medyo namadali ko ang pagbabasa ng notes ko. Bago umalis ng Gateway, sinabi ko sa sarili ko na kahit papaano, babasahin ko ang libro. Miski yung patingin-tingin lang. Pero wala, nauwi lang ang aking pagsusumikap sa paglalaro ng EssenceRO dahil malapit na raw i-release ang Warlock, ang Extended class ng High Wizard.

"Lord, sana po magising ako sa oras. Wala akong magagawa kung mahuhuli ako kasi pinili kong magpuyat, pero sana, tulungan mo po akong magising ng ala-sais."

At nagising ako ng ala-sais. Hindi makapaniwala ang isang batugang katulad ko.

Pagdating ko sa Ateneo, nagmadali ako sa Escaler Hall dahil malapit nang magsimula ang aking long test. Pagkakuha na pagkakuha ko ng papel, narinig ko ang nakakapanghinang mga salita ni Nelvin:

"Naku, identification!"

Nanlambot ang buo kong katawan. May Identification na 20 items, at dalawang puntos kada sagot. Ang ibig sabihin lang nito, dumadagungdong na kwarenta puntos ang kailangan kong isipin mula sa utak kong tuyot na.

"Lord, sana po ay tulungan niyo akong maalala ang mga inaral ko. Hindi siya marami, pero sana ay tulungan niyo po ako. Well, kung gusto niyo pong ibigay sa akin yung sagot, e 'di ayos. Haha."

Kahit papaano, nagawa ko namang sagutan ang True or False, at ang Identification na may pagka matching type. Sa huling pahina, unti-unting nanlamig ang aking pakiramdam.

"Identification. Syet."

Napiga ko ang mga sagot mula sa puyat kong utak. Hindi ko na halos mabuksan ang mga talukap ng aking mga mata sa antok na dulot na rin ng puyat at pagbabasa.

Verbum incarnatum ito ang alam ko eh.
Taena. Ano ito?
St. Paul? Gago, hindi ko nabasa yung libro... imbento.
Ah okay alam ko ito.
Ito rin.
Ito rin. Sisiw.
Fuck. Nakalimutan ko ata ito.
Adam ang sagot dito for sure.
Sinfulness yung state.
Freedom as choice? Ewan ko.
...
Categorical? Transcendental?


Hanggang sa isang tanong na lang ang natira.


2. the mystery of the prescence of Christ in the Eucharist


Alam ko ito. Trans...trans..trans-something. Transformation?


Kinapa ko ang rosaryo sa aking kaliwang bulsa.


TRANSUBSTANTIATION!




Matapos ang higit sa isang oras, ipinasa ko ang aking papel. Sa isang malaking ginhawa at sa isang malalim na bugtong hininga, naglakad ako palabas ng Escaler Hall.



"Lord, salamat po ng marami."

Sunday, January 25, 2009

Dream > Income?

Kinse bago mag alas-nuwebe ang pinag-usapang oras na magkikita-kita sa Cathouse. Dahil kinse pasado ng alas-otso na, dali-dali siyang isinuot ang kanyang pinaka disenteng polo shirt. Nagkandarapa siya sa pamimili kung ang itim ba o ang kulay-kaki niyang katad na sapatos ang kanyang isusuot. Unang beses niya kasing pupunta sa Ortigas upang kumuha ng isang eksamen para sa kanyang on the job training sa Abril. Sa gulo ng kanyang isip at dahil wala ang kanyang nanay dahil pinaihi niya ang kanilang aso, nauwi na lang siya sa isang sapatos na hindi niya masyadong sinusuot dahil lagi niyang nayayapakan ang kanyang pantalon tuwing iyon ang sapatos niyang suot. Paspasan niyang kinuha ang kanyang kakaunting ipon sa kanyang alkansyang dati'y lalagyan ng brief, at humaharurot na bumulusok palabas ng bahay. Pinalad naman siya dahil sa kanyang paglabas, nakasakay agad siya ng traysikel na ihahatid siya sa lugar kung saan sila magkikita ng kanyang sasabayang kaibigan. Habang unakabilad sa araw at unti-unting bumabakat ang pawis sa kanyang polong madaling mabasa ng pawis, inisip niya kung aabot ba sila sa eksamen nilang nakatakda sa ikasampu ng umaga. Kinakabahan, pinagpapawisan, at tinitingnan kung bumabakat na ba ang kanyang pawis sa kanyang polo, dumating na ang sasakyan ng kanyang kaklase. Binati niya ang nanay ng kanyang kaibigan, at sinuklian siya ng mga katagang

Rudolf, nag-mature ang itsura mo.

Dahil masyado siyang abala sa pag-iintindi sa polo niyang binabakatan na ng kanyang pawis, hindi na niya ito nabigyan ng kaukulang pansin. Mabilis nilang binaybay ang kahabaan ng Commonwealth. Mukhang magiging ayos na ang lahat. Hindi sila mahuhuli dahil sa tulin ng kanilang pagpasada sa Commonwealth. Ngunit dahil sa mga hindi inaasahang pangyayari na lagi namang nangyayari, nahuli sila ng dating sa lugar na pinagkasunduan. Dumating sila doon ng kinse pasado alas-nuwebe, at nagsimula na naman siyang kabahan dahil hindi rin nila masyadong kabisado ang Ortigas, isang mundong ibang-iba sa mundong ginalawan at ginagalawan nila. Ngunit makalipas ang ilang sandali, nagkita-kita na rin sila sa wakas. Ang pagsasama sama na ito ay ang simula ng isang masaya at magulong biyahe mula Katipunan Avenue tungong Exchange Road.

Naging isang bitukang pasikut-sikot ang mga kalye ng Ortigas para sa kanilang mga mata. Ngunit kahit papaano, nakita't natunton nila ang Philippine Stock Exchange Center noong sumapit ang pito makalipas ang ika-sampu ng umaga.

Namangha sila sa laki ng gusaling iyon.

Matapos nilang magulantang at panandaliang mawala sa dami ng elevator ng West Tower, dali-dali silang nagpunta sa ika-dalawangpu't walong palapag hindi para tumalon palabas ng bintana, kung hindi para kunin na ang kanilang eksamen.

Kasama si Flora, umakyat sila ng isa pang palapag at pinaupo isang kwarto na tila pang-eksamen talaga. Kinuwento niya kay Flora na medyo nahirapan silang matunton ang lugar dahil unang beses pa lang nila magawi sa parte ng Ortigas na iyon. Tinanong kasi ni Flora kaya niya sinabi.

Matapos ang pagpapakilala, ipinaliwanag ni Flora gamit ang kanyang napakahinang boses ang ginagawa nila sa Azeus. IT solutions ang pakakarinig niya, at sa totoo lang, tila hindi siya interesado dahil manghang-mangha pa siya kung gaano ka-office ang feel ng loob ng kwarto kung saan sila ikukulong.

...and there will be an allowance of P450.00 a day.

Napaiktad ang karamihan sa kanila, ngunit miski naikubli ang kanilang nararamdaman, nawindang silang lahat. Hindi nila makontrol ang paglaki ng butas ng kanilang ilong tuwing hihinga sila. Nanlaki ang kanilang mga mata sa mga katagang iyon.

Ngunit napaisip siya noong sinabi ang mga katagang "four hundred fifty a day". Ngunit biglang nawala ito sa kanyang isipan dahil may sinasabi pala si Flora. Mas narinig pa niya ang kaluskos ng mga paa ng ipis kaysa sa boses ni Flora.

The test consists of ten items. The passing is seven, and the test will be for an hour. I will be monitoring you from downstairs and will get your papers after an hour.

Good luck!

Naging madali ang unang dalawang tanong, ngunit hanggang doon na lang iyon. Ngunit kahit na alam niyang malabong siya'y makapasok sa Azeus bilang isang intern, ginalingan pa rin niya dahil maaari siyang kumita ng malaki kung papalarin siyang makapagtrabaho doon.

...

Okay, please finalize your answers.

...

Pass your papers forward along with the copy of your transcript.

Pinasa niya ang kanyang papel na puno ng duda sa kanyang sarili. Bahala na, sabi niya sa sarili niya. Tutal, nasa kabilang gusali lang naman ang Chikka, at doon naman talaga niya gustong pumasok.

Habang naglalakad papuntang Megamall dahil pare-pareho nang kumakalam ang kanilang mga sikmura, napatigil siya ng sandali. Sinubukan niyang alalahanin ang tunog ng boses ni Flora noong inusal niya ang mga salitang mangangahulugan nang mahigit sa P17,000.00 para sa tatlong daang oras na kailangan nilang bunuin. May kakaibang pakiramdam ang namayani sa kanyang loob. Hindi pa niya ito nararamdaman kahit kailan. Tumingin siya sa langit na nagbabadya ng ulan, at tinanong ang sarili kung ano ang nangyari sa kanya.

Ano nang nangyari sa kanyang mga pangarap? O kung anong mga bagay lang iyon na ibinabalot niya bilang ang kanyang mga pangarap?

Eh, ano ba naman, may isang taon pa tayo ano!

Pumasok sila sa loob ng Megamall at sinalubong ng malamig na simoy ng aircon. Ibang-iba sa init na namamayagpag sa konkretong mukha ng Ortigas, ngunit hindi nalalayo sa lugar kung saan niya gustong mamalagi tuwing gulung-gulo ang kanyang utak at uhaw na uhaw ang kanyang pinakaloob para sa isang katahimikang sa isang lugar lang niya natagpuan.

Ang J Naman

Unti-unti na atang dumadami ang mga tenth sa buhay ko.

Hindi pala, marami nang tenth sa buhay ko. Marami na dahil kulang na ang isang kamay para bilangin ang mga tenth na ito. Tenth ano, tenth kuwan, tenth kailan, tenth ganyan.

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o ano.


Parang:

Ay, saan ka pupunta?

A, ano po, sa tenth kuwan po. Kasama ko po si tenth ano po. Mga tenth kuwan po kami magkikita sa tenth doon. Nakakainis nga po't doon pa ni tenth kuwan magkita kasi napaka tenth talaga ng tenth na lugar na iyon. Alam niyo po yun? Yung may mga eigth o ninth o eleventh naman po, pero lagi na lang pong si tenth kuwan sa tenth kuwan ng mga tenth kuwan. Lagi na lang pong tenth. Nakakahalata na nga po ako sa ka-tenth-an ng pu-tenth-inang buhay kong ito, eh. Alam mo yun...


Ganito lang ba talaga, o sadyang J ang buhay ko?

Friday, January 23, 2009

Philippine Stock Exchange Center, West Tower

Yeay. Hahanapin po namin ang lugar na ito bukas. Good luck naman sa aming mga walang alam sa Ortigas Center.

Pero nakahanap na ako ng vicinity map! Yun pala ang Tektite Towers. Now now, I do believe I have heard a lot of stories about that building...

Yun na lang muna ngayon. Tinatamad akong maglagay ng something chunky and slash or substantial eh. Karaniwang pagod ang aking utak. Uminom na kaya ako ng Sustagen?

Dream > Income

Hindi ko lang talaga alam kung bakit.

Nagsimula ang napakalakas kong pagnanasa na magtrabaho sa Timezone bilang isang mas mataas pa sa Customer Service Assistant noong malaman ko kay Ate Myles na natapos na ang kontrata ni Kuya Ryan sa Timezone sa may Gateway. Simula noon, hindi na naalis sa aking utak ang asul na uniporme ng mga tauhan sa Timezone. Tumatak na sa aking isipan ang mga dingding ng lugar na iyon. Tuwing hihinto ang panahon sa sarili kong mundo, biglang aandar sa aking mga ala-ala ang mga oras na kung saan napapalibutan ako ng mga hiyaw na nagmumula sa dose-dosenang arcade machine na ibinabaon ang aking mga problema sa isang panandaliang panibugho ng katotohanan at buhay. Bigla ko na lang masasalat ang aking Powercard sa kaliwang bulsa ng aking maong na kupas, at magsisimula ang tila isang hindi totoong pagsulong papunta sa maliit na piraso ng katahimikan.

Hindi ko na talaga alam kung bakit.

Ngayon, sa bugso ng mga malalaking kompanya na inaakit akong maging intern sa ilalim ng kanilang malahiganteng mga anino, nagsisimula nang mawangis ang dating napakatatag na determinasyon kong magtrabaho sa Timezone. Unti unti nang nagiging isang malaking katanungan ang aking kagustuhang magtrabaho sa lugar na puno ng ingay at saya. Isa-isang napundi ang napakaraming ilaw na pinanatiling maliwanag ang pangarap kong ito


hanggang ngayon.

Rudolf (1/23/2009 12:46:46 AM): eh kasi
Rudolf (1/23/2009 12:46:55 AM): napapaisip ako kung may career ba talaga ako sa timezone
Rudolf (1/23/2009 12:49:20 AM): kasi alam mo yun?
Rudolf (1/23/2009 12:49:31 AM): parang yung mga inaaplyan ko for ojt parang ang big time talaga
Rudolf (1/23/2009 12:49:40 AM): tapos kagaya nga ng sabi ni kuya joel sa akin
Rudolf (1/23/2009 12:50:00 AM): parang sa small time lang ako magtatrabaho?
Rudolf (1/23/2009 12:50:03 AM): i mean
Rudolf (1/23/2009 12:50:21 AM): gusto ko talagang magtrabaho doon
Rudolf (1/23/2009 12:50:33 AM): pero parang for how long?
Meki (1/23/2009 12:50:36 AM): dream > income
Meki (1/23/2009 12:50:42 AM): well para sa kin
Rudolf (1/23/2009 12:50:45 AM): yeah ako rin naman eh
Meki (1/23/2009 12:50:47 AM): hahaaha
Rudolf (1/23/2009 12:51:00 AM): ewan ko
Rudolf (1/23/2009 12:51:09 AM): may isang taon pa naman ako para pag-isipan lol

Pero sa totoo lang, gusto ko pa ring magtrabaho doon. Kahit tutol si Mamie, kahit hindi na ako kilalanin ni Dadee

sa ngayon, gusto ko pa ring magtrabaho doon.





Hindi naman masamang managinip ng gising, hindi ba?